عمومی

گوگل دانایی است؟ – تی تی آنلاین

روز دیگر کامپیوتر را روشن کردم و شروع کردم به نوشتن گزارشی از شهادت چندین ساعته ای که با یکی از اساتید علوم سیاسی کشور داشتم. به نظر می رسد که چنین گزارشی نیازی به نوشتن در ابتدا در اینترنت ندارد. داستان ساده است؛ یک استاد روزنامه نگار از دانشگاه بازدید کرد و قرار است شرحی از جلسه خود و موضوعات مطرح شده در آن جلسه ارائه دهد. اما پس از گذراندن دو سه خط و خواستم پایان نامه مفصلی از عنوان استاد مذکور بنویسم که پس از چندین سال در قالب یک کتاب منتشر شد، کار اینترنت و طبیعی است. ابزاری در دسترس و در دسترس برای جستجو در اینترنت، گوگل معروف است. به دلیل مسدود شدن دسترسی به گوگل و موفقیت آمیز بودن نتایج جستجوی ملی، از ذکر نام آن کتاب صرف نظر کرده ام. در واقع، این شروع داستان بود. بیش از یک میلیون پشت درب گوگل اطلاعاتی را که برای تصویر موضوع مورد نظر لازم بود و همچنین آثار مکتوب و وقایع تاریخی و زمان واقعه را منتقل کردم.

با این حال، شاید یک روزنامه نگار بتواند بیش از یک شهروند عادی از چنین جست و جوهای اینترنتی بهره مند شود و برای این کار هرکسی ذهن آماده ای داشته باشد تا کار خود را بر اساس وظیفه و توانایی خود سازماندهی کند. موتور جستجوی گوگل بسیار عجیب است. این نکته جدید همچنین می تواند هشداری باشد زمانی که ما در بن بست گیر کرده ایم و دسترسی به اینترنت جهانی را مسدود می کنیم. اگر بپذیریم که باهوش‌ترین ذهن‌ها در ساختارهای حرفه‌ای نیز باید هر روز کم و بیش کلمات کلیدی خود را در گوگل جستجو کنند، می‌توانیم دنیایی را بدون گوگل تصور کنیم که ظاهراً مانند سرزمینی است که دانش در آن گیر کرده است. اما آیا گوگل واقعا علم است؟

باید گفت این سوال از چند منظر متفاوت است. به عنوان یک روزنامه نگار، نویسنده این آیات می تواند بیشتر در تمجید گوگل بگوید تا مخالف آن. اما اگر انتقادی در گوگل باشد ذاتی نیست بلکه قطع می شود. به عبارت ساده تر، من نمی دانم که تنها نقص گوگل این است که ما را کوچکتر و ضعیف تر از آنچه هستیم نشان می دهد. اما نمایش جهل واقعی در مواجهه با عقل سلیم مجازی بیش از آن که تقصیر گوگل است، کارکرد آن است که می تواند بازتاب متفاوتی در هر کاربری داشته باشد. بگذارید واضح تر توضیح دهم. چندین بار اتفاق افتاد که مثلاً هنگام جستجوی تاریخچه دانشکده حقوق و علوم سیاسی در گوگل به صفحاتی هدایت شدم که اسامی برخی از محققین یا اساتید و مورخان مرتبط با موضوع خود را مشاهده کردم. جست‌وجو کردم و سپس با لمس آن‌ها در نهایت مقدار قابل توجهی اطلاعات و همچنین اسنادی یافتم که مرا متقاعد کرد که لازم است نسخه جدیدی از گزارشی را که درباره این دانشکده نوشته بودیم ارائه دهم. در این موقعیت، گوگل در یک موقعیت برتر نسبت به موقعیت حساب در بازار جهانی تعریف می شود تا در موقعیت پایین به عنوان عقل سلیم. روشن است که اگر زندگی بدون هوش کامل داده شود، بدون هوش ارتباط بی فایده است.

البته همانطور که می توانید در ستایش گوگل استدلال کنید، می توانید علیه آن نیز استدلال کنید. بسیاری از مردم فکر می کنند که اعتماد بیش از حد و باعث می شود و همیشه گوگل به اینرسی و اینرسی حافظه ما و حتی در ذهن ما منجر شود. فکر می کنند این کار مثل این است که همه کالاها و دارایی ها را به حساب پس انداز واریز کنیم و دستمان را از هر سرمایه ای خالی بگذاریم. ممکن است منتقدان بگویند ارتباط دائمی و همیشگی با گوگل به ذهنی منفصل و فعال تبدیل شده است که ذهن متصل ما را غیرفعال و حتی بی اثر کرده است. البته این اتفاق در هر زمانی که ما زندگی می کنیم ممکن است رخ دهد. به عنوان مثال، با ظهور تلفن های هوشمند، بدیهی است که هیچ کس شماره تلفن های مکرر مخاطبین و دوستان خود را در حافظه خود ذخیره نمی کند. خوبی ها و بدی های این کار به بیرون ریخته می شود، اما آیا می توان گفت یکی از کارکردهای درک ما گوشی هوشمند را گرفته است؟

امروزه که دسترسی به گوگل مسدود شده است، می‌توانیم روزی را تصور کنیم که تلفن‌های هوشمند ما نتوانند با شماره دوستانمان و افراد بی‌شماری دیگر که ارتباط آنها برای کار و زندگی ما ضروری است، تماس برقرار کند. یا بدتر از آن روزی که تمام هارد ها از بین رفته یا مراکز غیرفعال شوند. در آن روز، شاید بتوانید با دقت بیشتری درباره این سوال فکر کنید که آیا گوگل (در اینجا فناوری) دانش ما بوده است یا خیر؟

6565

دکمه بازگشت به بالا